Saskia Mootz
Zwolle

Sas Creaties: blogs vanuit mijn ervaring binnen het hoger onderwijs. Voor iedereen die met studenten werkt of van ze houdt.

Blogs

Per ommegaande

on
18 mei 2016

Tijdens het voorbereiden van een les wordt mijn concentratie verstoord door een bekend ‘plinggeluid’. Ergens vaag op de achtergrond. Ik weet: er is een nieuwe mail voor mij. Omdat ik op dat moment de focus toch kwijt ben en de cognitief gedragstherapeutische principes wel even kan laten voor wat ze zijn, besluit ik te kijken wat er in ‘de brievenbus’ ligt. Wie weet is het interessant. Of leuk. Het blijkt een verzoek te zijn van een collega. Iets over aanleveren van materiaal. De laatste zin is het meest intrigerend. Of ik per ommegaande wil reageren. Per ommegaande. Dat is toch direct? Meteen, stante pede, NU! Ik schrik er van. Als ik dat meteen moet doen, betekent het dat ik alles waar ik mee bezig was uit mijn handen moet laten vallen en aan het verzoek moet gaan voldoen. Hoe zeer ik ook ter dienste wil zijn, ik besluit toch eerst mijn les even af te maken. Met een licht schuldgevoel over mijn nalatigheid, dat wel. Een paar dagen later weer een mail waarin staat dat er zo spoedig mogelijk gereageerd moet worden. En dat zijn niet de enige mails. Er komen steeds vaker berichten waar vrij direct actie aan verbonden moet worden. Waar zijn mijn drie werkdagen gebleven die ik heb om alleen al te reageren? Het lijkt wel of de druk vanuit mijn directe werkomgeving verhoogd wordt als het gaat om reacties, aanleveren of lezen van materiaal en beschikbaarheid.

Op zichzelf staand misschien nog acceptabel. Maar tegelijk met deze ontwikkeling bespeur ik nog een andere trend. Er komen namelijk ook steeds vaker mails die een reactie vragen in het weekend of ’s avonds. Van studenten ben ik dat wel gewend, maar van collega’s? Gaat het wel goed met ons? Ik maak me er een beetje zorgen om. Binnen het onderwijs wordt de werkdruk namelijk vaak als hoog ervaren. Doordat we altijd vakantie hebben, is er nooit tijd om ons werk goed te doen. Voeren we de druk nu met elkaar juist niet nog meer op? Of is dit heel normaal en zijn er beroepsgroepen die bij het lezen van dit verhaal lief lachen omdat ze vinden dat ik gewoon beschrijf wat echt werken is? Ik vraag het me oprecht af, omdat ik twijfel aan de haalbaarheid ervan. Less is more? Ik ben erg benieuwd naar andere meningen. Reactie via de mail? Je krijgt waarschijnlijk niet per ommegaande een antwoord.

TAGS
RELATED POSTS