Saskia Mootz
Zwolle

Sas Creaties: blogs vanuit mijn ervaring binnen het hoger onderwijs. Voor iedereen die met studenten werkt of van ze houdt.

Blogs

Regels zijn….

on
25 mei 2016

´Saskia, je bent echt veel te soft; zo leren ze het nooit!´, hoor ik thuis regelmatig als ik vertel hoe studenten het mij moeilijk kunnen maken. Ze komen vaak veel te laat, besluiten eerder weg te gaan, staan zonder iets te zeggen op om naar de wc te gaan of eten een dusdanige maaltijd tijdens de les dat ik me afvraag of ik niet per ongeluk in een restaurant sta. Op de een of andere manier ben ik er tot nu toe vanuit gegaan dat er ongeschreven regels bestaan die voortkomen uit normen en waarden. Of uit respect. Kennelijk is dat te naïef geweest. Bij veel studenten is dat gewoon niet zo. Dus heb ik voor de laatste periode van het schooljaar besloten dat ik streng en consequent zal zijn als het gaat om aanwezigheid, op tijd komen en deadlines. Ik heb er nu al spijt van.

Een regel bedenken is namelijk niet moeilijk. Deze regel vol overtuiging aankondigen ook niet. Aan regels vasthouden, is echter absoluut niet mijn sterkste kant. Zo heb ik bijvoorbeeld bij al mijn lessen ingesteld dat het niet meer mogelijk is om meer dan tien minuten te laat te komen. In de basis werkt het erg goed. Het blijkt ineens toch haalbaar om op tijd te zijn. Studenten arriveren soms zelfs licht bezweet, omdat ze hard hebben gelopen om binnen de tien minuten te blijven. Tot zover de succeservaringen. Maar op de een of andere manier zijn er toch steeds uitzonderingen die me buikpijn bezorgen. Laatst kreeg ik een halfuur voor aanvang van de les een mail van een student. Trein gemist. Hij zat inmiddels in de volgende trein en zou een half uur te laat komen. Hij hoopte dat hij toch nog mee mocht doen, want hij had zich goed voorbereid. Daar zat ik dan. Wat nu? Regels zijn regels? Of begrip voor de overmacht en een uitzondering op de regel vanwege de melding? Ik neigde naar het laatste. ´Zo leren ze het nooit´, zeurde wel in mijn achterhoofd. Ook vanwege het signaal naar de rest van de klas. Uiteindelijk heb ik toch besloten om streng te zijn. Met een licht schuldgevoel heb ik de student laten weten dat hij dusdanig te laat was dat ik de les als gemist moest beschouwen. Leuk vond ik het niet. Ik vrees dan ook voor het vervolg en de andere regels. Als iemand nog tips heeft, houd ik mij dan ook aanbevolen.

TAGS
RELATED POSTS